Έξαρση κρουσμάτων γαστρεντερίτιδας και οδηγίες ΕΟΔΥ

Έξαρση κρουσμάτων γαστρεντερίτιδας και οδηγίες ΕΟΔΥ

Γαστρεντερίτιδα

Οδηγίες για ασφαλή τρόφιμα

• Πλύσιμο των χεριών πριν το χειρισμό των τροφίμων και μετά την τουαλέτα
• Προστασία των τροφίμων και της περιοχής της κουζίνας από έντομα, κατοικίδια και άλλα ζώα
• Πλύσιμο και απολύμανση όλων των επιφανειών και του εξοπλισμού που χρησιμοποιείται στην προετοιμασία του φαγητού
• Χρήση ξεχωριστού εξοπλισμού και σκευών, όπως μαχαίρια και επιφάνειες κοπής στο χειρισμό ωμών φαγητών
• Προσεκτικό πλύσιμο φρούτων και λαχανικών, ειδικά σε περίπτωση που θα καταναλωθούν ωμά
• Κατανάλωση μόνο παστεριωμένου γάλακτος από το εμπόριο
• Κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων από πιστοποιημένο τυροκομείο
• Προσεκτικό πλύσιμο φρούτων και λαχανικών, ειδικά σε περίπτωση που θα καταναλωθούν ωμά
• Κατανάλωση τροφίμων μέχρι την ημερομηνία λήξης τους και όχι μετά
• Τα φαγητά θα πρέπει να μαγειρεύονται μέχρι 1 ώρα μετά την απόψυξη, η οποία δεν πρέπει να γίνεται σε θερμοκρασία δωματίου.
• Διατήρηση των μαγειρεμένων φαγητών ξεχωριστά από τα ωμά, τα πουλερικά και θαλασσινά
• Διατήρηση όλων των μαγειρεμένων φαγητών σε κατάλληλη θερμοκρασία (ιδανικά κάτω από 5°C) . Σε περίπτωση που δεν υπάρχει η δυνατότητα χρήσης ψυγείου συστήνεται η κατανάλωση του μαγειρεμένου φαγητού σε λιγότερο από 2 ώρες από την προετοιμασία του

Οδηγίες για ασφαλές νερό

• Μπουκάλια με εμφιαλωμένο νερό δεν πρέπει να παραμένουν στον ήλιο αλλά να αποθηκεύονται στο ψυγείο ή σε σκοτεινά και δροσερά μέρη
• Συστήνεται η κατανάλωση 2-3 λίτρων νερού/ημέρα ιδιαίτερα όταν οι θερμοκρασίες είναι υψηλές

Ιογενής Γαστρεντερίτιδα 

Η ιογενής γαστρεντερίτιδα είναι μια εντερική λοίμωξη που οφείλεται σε διάφορους ιούς. Οι συχνότεροι από αυτούς είναι οι νοροϊοί, οι ροταϊοί και οι αδενοϊοί (τύποι 40 και 41).

Τα κύρια συμπτώματα της ιογενούς γαστρεντερίτιδας είναι οι διάρροιες (συνήθως υδαρείς) και οι έμετοι. Οι ασθενείς μπορεί επίσης να παρουσιάσουν ναυτία, πόνο και κράμπες στην κοιλιά, πονοκέφαλο, μυϊκούς πόνους, κόπωση, ρίγη και σπανιότερα πυρετό. Ο πυρετός είναι κατά κανόνα χαμηλός. Στην πλειονότητα των ατόμων τα συμπτώματα είναι ήπια και υποχωρούν χωρίς να απαιτείται η επίσκεψη στο γιατρό.

Συνήθως η μόλυνση ενός ατόμου γίνεται μέσω της κατανάλωσης κάποιου τροφίμου ή ποτού, που μολύνθηκε από ένα άτομο με ιογενή γαστρεντερίτιδα κατά την προετοιμασία του, ιδιαίτερα όταν το άτομο αυτό δεν πλένει τα χέρια του επιμελώς μετά τη χρήση της τουαλέτας. Συνήθης τρόπος μετάδοσης του νοσήματος είναι και η κατανάλωση ωμών οστρακοειδών, που έχουν αλιευθεί από μολυσμένα με λύματα νερά. Το πόσιμο νερό μπορεί, επίσης, να μολυνθεί με λύματα και να αποτελέσει πηγή διασποράς αυτών των ιών. Επιπλέον, η επαφή με κόπρανα ή εμέσματα ασθενών, η επαφή με μολυσμένες επιφάνειες ή αντικείμενα, καθώς και η εισπνοή μολυσμένων σταγονιδίων που απελευθερώνονται σε επεισόδια εμέτου μπορούν να οδηγήσουν σε μόλυνση ενός ατόμου.

Ο χρόνος που μεσολαβεί από την επαφή (έκθεση) με έναν από τους ιούς που προκαλούν ιογενή γαστρεντερίτιδα μέχρι την εμφάνιση των συμπτωμάτων κυμαίνεται μεταξύ 12 και 72 ωρών. Συνήθως, όμως, ο χρόνος αυτός είναι 1 με 2 ημέρες.

Δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο φάρμακο για την ιογενή γαστρεντερίτιδα. Το πιο σημαντικό στην αντιμετώπισή της είναι η αποφυγή σοβαρής απώλειας υγρών (αφυδάτωση). Καλό είναι ο ασθενής με ιογενή γαστρεντερίτιδα να καταναλώνει όσο το δυνατόν μεγαλύτερες ποσότητες υγρών, για όσο διάστημα διαρκούν τα συμπτώματά του. Η κατανάλωση αντιβιοτικών δεν βοηθά στην αντιμετώπιση της ιογενούς γαστρεντερίτιδας (όπως άλλωστε και σε καμιά ιογενή νόσο). Η λήψη αντιδιαρροϊκών φαρμάκων για την ανακούφιση των συμπτωμάτων, πρέπει να αποφεύγεται εκτός εάν κρίνει διαφορετικά ο θεράπων γιατρός.

Δημοσιεύτηκε στον Οδηγό του Πολίτη (https://www.odigostoupoliti.eu)